Het verhaal van Tara

Tara werd jarenlang misbruikt door haar trainer. Hij zei tegen haar: ‘ik help jou naar de top, daar moet je iets voor terugdoen’. Tara dacht dat het erbij hoorde en zei er niets over. Totdat ze de liefde van haar leven dreigde kwijt te raken en hem in vertrouwen nam. Hij belde naar het Centrum Seksueel Geweld voor advies.

Het verhaal van Tara

(Een jonge vrouw gaat een trap op.)

In deze hal train ik elke dag sinds ik een klein meisje ben.
De laatste tijd weer met plezier.

(Ze zit op een tribune.)

Maar ik heb hier ook een nare tijd beleefd.

(De vrouw staart voor zich uit.)

Ik ben jarenlang misbruikt door mijn coach.

(Ze doet haar trainingsjas uit.)

De eerste keer kwam hij binnen toen ik me aan het omkleden was.

(Ze draagt een turnpakje.)

Mijn coach zei: Ik help je winnen.
Maar ik wil er wel iets voor terug.

(De vrouw stapt een sporthal in.)

Vanaf dat moment kwam hij na elke training langs.

(Ze doet een turnoefening.)

Ik zette mijn verstand op nul en deed wat hij van me vroeg.

(De vrouw stapt over een balk.)

Ik wilde mijn sportcarriëre niet op het spel zetten en mijn ouders niet teleurstellen.
Ze hadden zo veel voor me gedaan om mijn droom uit te laten komen.

(Ze drinkt water.)

Toen mijn coach verhuisde, dacht ik dat ervanaf was.
Maar al die nare gevoelens, die gingen niet weg.

(Op een mat maakt ze een radslag.)

RUSTIGE MUZIEK

Daarom heb ik hulp gezocht.

(Ze doet nog meer oefeningen.)

Ik weet nu dat het gedrag van mijn trainer niet normaal was.
Door de therapie krijg ik langzaam m'n vertrouwen in anderen weer terug.

(Ze maakt een radslag op de balk.)

En sporten is nog steeds mijn leven. Dat heeft hij niet van me af kunnen pakken.

DE RUSTIGE MUZIEK EBT WEG

(Beeldtekst: Voelt een seksuele ervaring niet oké? Je kunt er direct iets mee.)

“Het begon met subtiele aanrakingen tijdens de training. Hij tilde me op bij mijn billen in plaats van bij mijn heupen. ‘Vast per ongeluk’, dacht ik. Mijn trainer raakte me steeds vaker aan en maakte seksueel getinte opmerkingen. Ik wilde hem niet kwetsen, hij had zoveel voor mij gedaan om mijn droom te verwezenlijken. Daarom zei ik er niets over en liet het gebeuren.

Op een middag zocht hij me op in de kleedkamer. Ik was me aan het omkleden en was helemaal naakt. Ik draaide snel mijn rug naar hem toe. ‘Wat is er?’, vroeg ik hem. Hij liep naar me toe en betastte me. ‘Door mij word jij steeds beter, daar kun je best wat voor terugdoen’, antwoordde hij. Misschien had hij ook wel gelijk en hoorde dit erbij. Vanaf dat moment kwam hij na iedere training naar de kleedkamer.

Het ging steeds verder. Op een gegeven moment dwong hij me hem te pijpen. Ik wilde mijn sportcarrière niet op het spel zetten. Dat kon ik mezelf en mijn ouders niet aandoen. Zij hadden zoveel voor mij gedaan om mijn droom waar te maken. Dus ik liet hem keer op keer zijn gang gaan en deed wat hij mij vroeg, met mijn verstand op nul. Ik voelde me vies, alsof zijn vingerafdrukken op mijn lichaam stonden.”

“Ik wilde hem niet kwetsen, hij had zoveel voor mij gedaan om mijn droom te verwezenlijken. Daarom zei ik er niets over en liet het gebeuren.”

“Ik had steeds minder plezier in het sporten. Dit móest stoppen. Ik overwoog mijn trainer te zeggen dat ik het verkeerd vond wat hij deed. Maar waarom zei ik dat dan nu pas? Misschien dacht hij wel dat ik het lekker vond? Wat zouden de gevolgen zijn? Ik was in tweestrijd. Ik wist niet wat ik het beste kon doen en daarom deed ik niets. En ineens was daar de oplossing, althans dat dacht ik. Mijn trainer ging verhuizen. Ik kreeg een andere trainer. Ik was zó opgelucht. Vanaf nu zou alles beter worden. Maar het werd niet beter. In mijn hoofd bleven de gebeurtenissen uit de kleedkamer zich herhalen. Ook kreeg ik zoveel moeite met aanrakingen, dat het me in de weg stond. En niet alleen in de lessen met mijn nieuwe trainer, maar ook in mijn nieuwe relatie.“

Het hulpproces van Tara

“Ik had Benjamin net leren kennen. Ik voelde me zo op mijn gemak bij hem. Maar bij de kleinste aanrakingen voelde ik me al ongemakkelijk. Ik durfde hem niet te vertellen waarom ik zo reageerde. Ik was bang om hem kwijt te raken. Maar ik wist ook dat ik hem zou verliezen, als ik niets zou zeggen. Misschien dacht hij dat ik hem niet leuk genoeg vond door mijn gedrag. Ik nam Benjamin in vertrouwen en vertelde hem wat mijn trainer al die jaren met mij deed in de kleedkamer. 

Benjamin vond het vreselijk dat ik dit zo lang voor mezelf had gehouden. Hij wilde me helpen, maar wist niet hoe. Hij belde daarom naar het Centrum Seksueel Geweld voor advies. Ik vond het fijn dat hij dat deed. Na dit telefoontje voelde ik dat ik het niet alleen hoefde te doen. De tweede keer belden we samen. Het was fijn dat Benjamin mijn verhaal al had verteld, dat maakte het voor mij minder eng om te bellen met het Centrum Seksueel Geweld.

Samen met het Centrum Seksueel Geweld zochten we naar de juiste hulp. Ik vond het belangrijk eerst aan mezelf te werken, aangifte doen kon altijd nog. Ik had psychologische hulp nodig. Ik volg nu nog steeds therapie. Dat zorgt ervoor dat ik weer langzaam vertrouwen krijg in anderen, en weer met vertrouwen en plezier sport. Ik weet nu dat het gedrag van mijn trainer niet normaal was en dat hij dit nooit had mogen doen. Had ik maar eerder de moed gehad om mijn twijfels en gevoelens met iemand te delen.”

Disclaimer: Dit verhaal is samengesteld uit ervaringen bij verschillende sporten. De afgebeelde persoon en gebruikte naam zijn fictief.

Contact met Centrum Veilige Sport Nederland

Is er iets gebeurd tijdens het sporten wat niet oké voelde? Het Centrum Veilige Sport Nederland is er voor jou bij twijfels, vragen of meldingen. 

Tips van een psycholoog, arts of de politie

Lees meer tips van professionals over wat jou kan helpen.