Het verhaal van Ellen

Ellen werd gedwongen tot seks door haar ex-partner Phillip. Ze waren op dat moment al acht jaar uit elkaar. Ellen was klaargekomen. Ze begon aan zichzelf te twijfelen. Misschien wilde ze toch seks met Philip? Ze vond haar antwoord bij het Centrum Seksueel Geweld.

Het verhaal van Ellen

Ik heb een zware tijd achter de rug.
Het begon toen mijn ex opeens weer contact zocht.
Ik wilde echt niets meer met hem...
...maar ik wilde best even bij hem
langs gaan om erover te praten.
Bij hem thuis dwong hij me tot seks.
Ik was in shock, omdat ik was klaargekomen.
Hoe kon dat nou.
Ik wilde toch geen seks met hem. 
Later begreep ik dat meer
vrouwen zo'n fysieke reactie hebben.
Maar het maakte me onzeker en ik schaamde me ervoor.
Ik probeerde mijn problemen eerst zelf op te lossen...
...maar dat lukte niet.
Ik moest er met iemand over praten.
Toen heb ik psychische hulp gezocht...
...en nu gaat het gelukkig weer beter met me.
Dankzij de therapie komen de nare beelden niet meer terug...
...en ik leer om afleiding te
zoeken als het me teveel wordt.
Ik heb weer zin in het leven gekregen.
Voelt een seksuele ervaring niet okÈ?
Je kunt er direct iets mee.
Dit is waargebeurd. Om privacyredenen is dit niet de werkelijke persoon en naam.

“Mijn ex stond opeens voor mijn deur. We hadden elkaar al jaren niet gezien. Hij zei dat ik de liefde van zijn leven was en dat hij opnieuw een relatie met mij wilde. Ik wist niet wat ik met de situatie aan moest. Ik besloot een afspraak met hem te maken om op een ander moment rustig met hem te praten. Ik gaf direct aan dat wat hij zich ook in z’n hoofd haalde, ik niet langskwam voor seks. 

We zagen elkaar bij hem thuis. Tijdens een wijntje vertelde hij dat hij last had van een erectiestoornis en dat hij daarom wat speeltjes in huis had gehaald. Hij liet me een voorbinddildo zien. Ik zei hem wéér dat ik niet bij hem was voor seks. We praatten de hele avond. Ik was de hele week al niet lekker en zag het niet zitten om nog een uur naar huis te rijden. Ik besloot te blijven slapen.  

Toen ik de volgende ochtend wakker werd, lag Phillip bovenop me. Hij zoende me. Ik duwde hem van me af. ‘Zit niet zo te miepen’, was zijn reactie. Hij ging met zijn mond naar mijn tepels en zoog eraan. Dat deed zó’n pijn. Hij ging maar door. Ik zag opeens dat hij de voorbinddildo om had en hij kwam in mij. Het gekke was dat mijn lichaam meewerkte. Ik kwam klaar. Ik was zo in shock.”

“Waarom duwde ik wel zijn tong uit mijn mond, maar bevroor mijn lichaam toen hij in mij kwam?”

“Ik pakte mijn spullen en reed direct naar huis. Ik was mezelf niet. Had ik werkelijk Phillip geantwoord dat hij zich best aardig gedragen had? Ik voelde me radeloos. Waarom duwde ik wel zijn tong uit mijn mond, maar bevroor mijn lichaam toen hij in mij kwam? Het liet mij niet los. Ik stond er iedere ochtend mee op en ging ermee naar bed. Ik nam een vriendin in vertrouwen en vertelde haar voorzichtig wat er bij Phillip was gebeurd. Ze reageerde anders dan ik had verwacht. Ze zei dat ik maar moest proberen om er overheen te komen.”

Het hulpproces van Ellen

“Ik begon aan mijzelf te twijfelen. Ik was klaargekomen. Wilde ik misschien toch seks met Phillip? Maakte ik het achteraf groter dan het was? Ik ging op zoek naar verhalen van andere vrouwen. Kwamen meer vrouwen klaar tijdens een nare seksuele ervaring? Ik vond niet de bevestiging die ik zocht. Totdat ik bijna een jaar later bij het Centrum Seksueel Geweld hoorde dat meer vrouwen zo’n fysieke reactie hebben. Alle puzzelstukjes vielen op z’n plek. Ik werd gedwongen tot seks  en ik moest aangifte doen. Al was het alleen voor de erkenning dat mij iets is aangedaan wat nooit had mogen gebeuren.

Ik zocht in eerste instantie geen psychologische hulp. Ik heb altijd vanuit huis meegekregen dat je problemen zelf oplost. Totdat ik allerlei klachten kreeg. Ik had last van nachtmerries en concentratieverlies. Ik kreeg een eetstoornis. Ik voelde zoveel onzekerheid en schaamte, dat ik niet meer de onbevangen Ellen van vroeger was. Het kwam zelfs zo ver dat het leven van mij niet meer hoefde. Toen ik dat besefte, wist ik dat ik tóch hulp nodig had. 

Ik blijk een posttraumatische stressstoornis (PTSS) te hebben overgehouden aan die ochtend met Phillip. Mijn psycholoog helpt mij onderscheid te maken tussen gedachtes die kloppen en niet kloppen en op de juiste momenten afleiding te zoeken. Het gaat nu stap voor stap beter met mij. Ik werk aan mijn zelfvertrouwen. De nare beelden, waarvan ik wakker schrok, kan ik door therapie niet meer voor me halen. Ik slaap beter en ik heb weer zin in het leven. 

Om het voor mezelf af te sluiten, heb ik een aanvraag ingediend bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Vorige week kreeg ik te horen dat zij erkennen wat mij is aangedaan en mij een eenmalige tegemoetkoming uitkeren. Dat ga ik Phillip vertellen in een afsluitende brief. Hij is door het openbaar ministerie nooit als dader aangewezen omdat er onvoldoende bewijs was, maar hij móet weten dat zijn gedrag grensoverschrijdend is geweest.”

Disclaimer: Dit verhaal is waargebeurd. Om privacyredenen zijn de namen en foto’s niet van de werkelijke persoon.

Tips van een psycholoog, arts of de politie

Lees meer tips van professionals over wat jou kan helpen.